pionier
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- persoon die baanbrekend werk verricht
- iemand die zich in onbekend land vestigt en een nieuw bestaan opbouwt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pioniers | meervoud |
| pioniertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pioniertjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pionieren
- gebiedende wijs van pionieren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van pionieren
Vervoeging van pionier
pionierhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘voortrekker’ voor het eerst aangetroffen in 1555
Woordfamilie van pionier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pioniers | meervoud | pionier |
| pioniertje | verkleinwoord | pionier |
| pioniertjes | verkleinwoord meervoud | pionier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pionier zijn vastgelegd.