pels
zelfstandig naamwoord pɛlsBetekenis
- de dichtbehaarde huid van verschillende dieren
Hoe spreek je pels uit?
/pɛls/
Pels bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɛ | bed |
| l | land |
| s | sok |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pelsen | meervoud |
| pelsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pelsjes | verkleinwoord, meervoud |
| pelzen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het middeleeuws Latijn, in de betekenis van ‘vacht’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van pels
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pelsje | verkleinwoord | pels |
| pelsjes | verkleinwoord meervoud | pels |
| pelzen | meervoud | pels |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pels zijn vastgelegd.