pappa
zelfstandig naamwoord ˈpɑpaBetekenis
- benaming voor mannelijke ouder door zijn kind
- vader
Hoe spreek je pappa uit?
/ˈpɑpa/
Pappa bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| p | pak |
| ɑ | bad |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als papa.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| pappa's | meervoud |
| pappaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| pappaatjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands pappa; klanknabootsing en reduplicatie in kindertaal van het begin van een woord dat in veel talen "vader" betekent, vermoedelijk beïnvloed door Frans papa
Woordfamilie van pappa
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| pappa's | meervoud | pappa |
| pappaatje | verkleinwoord | pappa |
| pappaatjes | verkleinwoord meervoud | pappa |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van pappa zijn vastgelegd.