overhoring
zelfstandig naamwoord ˌovərˈhorɪŋBetekenis
- het nagaan of iemand bepaalde kennis in voldoende mate tot zich genomen heeft door het stellen van vragen over deze kennis
Hoe spreek je overhoring uit?
/ˌovərˈhorɪŋ/
Overhoring bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| o | boot |
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| h | hoed |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| overhoringen | meervoud |
| overhorinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| overhorinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van overhoren met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van overhoring
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| overhoringen | meervoud | overhoring |
| overhorinkje | verkleinwoord | overhoring |
| overhorinkjes | verkleinwoord meervoud | overhoring |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van overhoring zijn vastgelegd.