oproeping
zelfstandig naamwoord /'ɔprupɪŋ/Betekenis
- één of meerdere personen naar een bepaalde plaats laten komen.
Hoe spreek je oproeping uit?
/ˈɔprupɪŋ/
Oproeping bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| p | pak |
| r | rood |
| u | boek |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| oproepingen | meervoud |
| oproepinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| oproepinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van oproepen met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van oproeping
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| oproepingen | meervoud | oproeping |
| oproepinkje | verkleinwoord | oproeping |
| oproepinkjes | verkleinwoord meervoud | oproeping |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van oproeping zijn vastgelegd.