operette
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een vrolijk muzikaal toneelstuk waarin zang en gesproken woord elkaar afwisselen, hierbij gaat het om lichte klassieke muziek, het is minder serieus dan een opera
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een vrolijk muzikaal toneelstuk waarin zang en gesproken woord elkaar afwisselen met als basis lichte klassieke muziek, minder serieus dan een opera
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| operetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| operetjes | verkleinwoord, meervoud |
| operettes | meervoud |
| operettetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| operettetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘opera met dialoog’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van operette
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| operetje | verkleinwoord | operette |
| operetjes | verkleinwoord meervoud | operette |
| operettes | meervoud | operette |
| operettetje | verkleinwoord | operette |
| operettetjes | verkleinwoord meervoud | operette |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van operette zijn vastgelegd.