ontvoering
zelfstandig naamwoord ɔntˈfurɪŋBetekenis
- het, tegen iemands zin, wederrechtelijk verplaatsen van een persoon
Hoe spreek je ontvoering uit?
/ɔntˈfurɪŋ/
Ontvoering bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| f | fiets |
| u | boek |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| ontvoeringen | meervoud |
| ontvoerinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| ontvoerinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van ontvoeren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van ontvoering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| ontvoeringen | meervoud | ontvoering |
| ontvoerinkje | verkleinwoord | ontvoering |
| ontvoerinkjes | verkleinwoord meervoud | ontvoering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ontvoering zijn vastgelegd.