ontering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het op een onbeschofte, brutale, beledigende manier met iets of iemand omgaan die in hoog aanzien staan
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| onteringen | meervoud |
| onterinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| onterinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van onteren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van ontering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| onteringen | meervoud | ontering |
| onterinkje | verkleinwoord | ontering |
| onterinkjes | verkleinwoord meervoud | ontering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van ontering zijn vastgelegd.