omkering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de richting van iets helemaal omdraaien
- een muzikaal verschijnsel waarbij de toonafstand van een toon in plaats van vanaf de grondtoon tot aan het octaaf gemeten wordt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| omkeringen | meervoud |
| omkerinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| omkerinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van omkeren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van omkering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| omkeringen | meervoud | omkering |
| omkerinkje | verkleinwoord | omkering |
| omkerinkjes | verkleinwoord meervoud | omkering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van omkering zijn vastgelegd.