omkiepen
werkwoordBetekenis
- omvallen na eerst rechtop gestaan te hebben
Vervoeging van omkiepen
omkiepenhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van om bw en kiepen ww
Woordfamilie van omkiepen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kiep om | woordvorm | omkiepen |
| kiepe om | woordvorm | omkiepen |
| kiepen om | woordvorm | omkiepen |
| kiept om | woordvorm | omkiepen |
| kiepte om | woordvorm | omkiepen |
| kiepten om | woordvorm | omkiepen |
| omgekiept | woordvorm | omkiepen |
| omgekiepte | woordvorm | omkiepen |
| omkiep | with-subordinate-clause | omkiepen |
| omkiepe | with-subordinate-clause | omkiepen |
| omkiepend | woordvorm | omkiepen |
| omkiepende | woordvorm | omkiepen |
| omkiept | with-subordinate-clause | omkiepen |
| omkiepte | with-subordinate-clause | omkiepen |
| omkiepten | with-subordinate-clause | omkiepen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van omkiepen zijn vastgelegd.