obligatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een door een overheid of bedrijf uitgegeven waardepapier gewoonlijk met een beperkte tijdsduur
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| obligaties | meervoud |
| obligatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| obligatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘schuldbrief’ voor het eerst aangetroffen in 1370
Woordfamilie van obligatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| obligaties | meervoud | obligatie |
| obligatietje | verkleinwoord | obligatie |
| obligatietjes | verkleinwoord meervoud | obligatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van obligatie zijn vastgelegd.