mokkel
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈmɔkəlBetekenis
- jonge vrouw, meisje
Hoe spreek je mokkel uit?
/ˈmɔkəl/
Mokkel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| m | maan |
| ɔ | bot |
| k | kat |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mokkels | meervoud |
| mokkeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mokkeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van mokkelen
- gebiedende wijs van mokkelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van mokkelen
Vervoeging van mokkel
mokkelhele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘dik kind, mollige vrouw’ voor het eerst aangetroffen in 1721
Woordfamilie van mokkel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mokkels | meervoud | mokkel |
| mokkeltje | verkleinwoord | mokkel |
| mokkeltjes | verkleinwoord meervoud | mokkel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mokkel zijn vastgelegd.