meedenker
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die gevraagd of ongevraagd meedoet in een denkproces
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| meedenkers | meervoud |
| meedenkertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| meedenkertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van meedenken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van meedenker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| meedenkers | meervoud | meedenker |
| meedenkertje | verkleinwoord | meedenker |
| meedenkertjes | verkleinwoord meervoud | meedenker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van meedenker zijn vastgelegd.