mandala
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een plan, kaart of geometrisch patroon dat metafysisch of symbolisch de kosmos uitbeeldt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| mandala's | meervoud |
| mandalaatje | verkleinwoord, enkelvoud |
| mandalaatjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
uit het Sankriet
Woordfamilie van mandala
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| mandala's | meervoud | mandala |
| mandalaatje | verkleinwoord | mandala |
| mandalaatjes | verkleinwoord meervoud | mandala |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van mandala zijn vastgelegd.