leidtoon
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de toon van een melodie of van een akkoord, die min of meer duidelijk op de naast gelegen hogere of lagere halve toon is gericht; zo streeft de zevende, de hoogste toon van een toonladder sterk naar de grondtoon
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| leidtonen | meervoud |
| leidtoontje | verkleinwoord, enkelvoud |
| leidtoontjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van leid ww en toon
Woordfamilie van leidtoon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| leidtonen | meervoud | leidtoon |
| leidtoontje | verkleinwoord | leidtoon |
| leidtoontjes | verkleinwoord meervoud | leidtoon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van leidtoon zijn vastgelegd.