kwijtschelding
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het vrijwillig prijsgeven van een vordering op iemand
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kwijtscheldingen | meervoud |
| kwijtscheldinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kwijtscheldinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van kwijtschelden met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van kwijtschelding
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kwijtscheldingen | meervoud | kwijtschelding |
| kwijtscheldinkje | verkleinwoord | kwijtschelding |
| kwijtscheldinkjes | verkleinwoord meervoud | kwijtschelding |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kwijtschelding zijn vastgelegd.