kriebel
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- Een ongemak dat jeuk, hoest of irritatie veroorzaakt. Ook in de figuurlijke zin.
- een gevoel van onrust of rusteloosheid (om iets te ondernemen, reizen, e.d.)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kriebels | meervoud |
| kriebeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kriebeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kriebelen
- gebiedende wijs van kriebelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kriebelen
Vervoeging van kriebel
kriebelhele werkwoord
Woordfamilie van kriebel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kriebels | meervoud | kriebel |
| kriebeltje | verkleinwoord | kriebel |
| kriebeltjes | verkleinwoord meervoud | kriebel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kriebel zijn vastgelegd.