kouter
zelfstandig naamwoord ˈkɑutərBetekenis
- het verticale mes voor de ploegschaar
- ploeg
Hoe spreek je kouter uit?
/ˈkɑutər/
Kouter bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɑu | koud |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kouters | meervoud |
| koutertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| koutertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn of Frans, in de betekenis van ‘ploegijzer’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1118
Woordfamilie van kouter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kouters | meervoud | kouter |
| koutertje | verkleinwoord | kouter |
| koutertjes | verkleinwoord meervoud | kouter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kouter zijn vastgelegd.