knuffel
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- liefdevolle omhelzing; één van de meest voorkomende menselijke gebaren, naast het geven van een kus, om affectie te tonen.
zelfstandig naamwoord — masculine
- liefdevolle omhelzing
- van zacht materiaal vervaardigde speelgoedpop
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| knuffels | meervoud |
| knuffeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| knuffeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van knuffelen
- gebiedende wijs van knuffelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van knuffelen
Vervoeging van knuffel
knuffelhele werkwoord
Woordfamilie van knuffel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| knuffels | meervoud | knuffel |
| knuffeltje | verkleinwoord | knuffel |
| knuffeltjes | verkleinwoord meervoud | knuffel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van knuffel zijn vastgelegd.