kluiver
zelfstandig naamwoord ˈklœyvərBetekenis
- iemand die kluift, die van lekker en veel eten houdt
Hoe spreek je kluiver uit?
/ˈklœyvər/
Kluiver bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| œy | huis |
| v | vis |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- driehoekig zeil aan de boegspriet (kluifhout) van een schip, een kluiffok
- gerechtsdienaar obsolete
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kluivers | meervoud |
| kluivertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kluivertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van kluiven met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van kluiver
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kluivers | meervoud | kluiver |
| kluivertje | verkleinwoord | kluiver |
| kluivertjes | verkleinwoord meervoud | kluiver |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kluiver zijn vastgelegd.