klont
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een hoeveelheid verdikt materiaal met een omvang die niet goed te definiëren is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| klonten | meervoud |
| klontje | verkleinwoord, enkelvoud |
| klontjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- enkelvoud tegenwoordige tijd van klonten
- gebiedende wijs van klonten
Vervoeging van klont
klonthele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘kleine samenhangende massa’ voor het eerst aangetroffen in 1477
Woordfamilie van klont
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klontje | verkleinwoord | klont |
| klontjes | verkleinwoord meervoud | klont |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klont zijn vastgelegd.