klokkenmaker

iemand die klokken fabriceert of repareert

klokkenmaker

zelfstandig naamwoord

Betekenis

iemand die klokken fabriceert of repareert

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
klokkenmakers	meervoud
klokkenmakertje	verkleinwoord, enkelvoud
klokkenmakertjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

samenstelling van klok en maker met het invoegsel -en-

Woordfamilie van klokkenmaker

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
klokkenmakers	meervoud	klokkenmaker
klokkenmakertje	verkleinwoord	klokkenmaker
klokkenmakertjes	verkleinwoord meervoud	klokkenmaker

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klokkenmaker zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over klokkenmaker

Wat is de betekenis van klokkenmaker?

Klokkenmaker is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: iemand die klokken fabriceert of repareert.

Wat is het meervoud van klokkenmaker?

Van klokkenmaker geldt: het meervoud is klokkenmakers. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van klokkenmaker?

De verkleinvorm van klokkenmaker is klokkenmakertje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is klokkenmakertjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord klokkenmaker is 25 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

K 3
L 3
O 1
K 3
K 3
E 1
N 1
M 3
A 1
K 3
E 1
R 2
25 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

klokkenmaker levert met Wordfeud minimaal 25 en maximaal 93 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

K 3
L 3
O 1
K 3
K 3
E 1
N 1
M 3
A 1
K 3
E 1
R 2
25 zonder bonus
93 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (K) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

klokkenmaker in het kort

klokkenmaker staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Van klokkenmaker staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort klokkenmaker bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.