keu
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een onmisbaar hulpmiddel voor het biljarten en dient om de speelbal in de juiste richting te dirigeren met een bepaalde snelheid en een gewenst effect
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keuen | meervoud |
| keus | meervoud |
| keutje | verkleinwoord, enkelvoud |
| keutjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van keuen
- gebiedende wijs van keuen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van keuen
Vervoeging van keu
keuhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘biljartstok’ voor het eerst aangetroffen in 1770
Woordfamilie van keu
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keuen | meervoud | keu |
| keutje | verkleinwoord | keu |
| keutjes | verkleinwoord meervoud | keu |
| gekeud | woordvorm | keuen |
| keude | woordvorm | keuen |
| keuden | woordvorm | keuen |
| keue | woordvorm | keuen |
| keuend | woordvorm | keuen |
| keuende | woordvorm | keuen |
| keut | woordvorm | keuen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keu zijn vastgelegd.