kemel
zelfstandig naamwoord ˈkeməlBetekenis
- blunder, flater, een stomme grote fout die je eigenlijk niet had hoeven maken
Hoe spreek je kemel uit?
/ˈkeməl/
Kemel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| e | veel |
| m | maan |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- hoefdier met twee bulten op de rug Camelus bactrianus obsolete
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kemels | meervoud |
| kemeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kemeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands kemel "kameel" met de klemtoon op de eerste lettergreep (13e eeuw), waarschijnlijk ontleend aan Byzantijns of Middelgrieks κάμηλος (kámèlos), mogelijk via het Middelhoogduits kemel
Woordfamilie van kemel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kemels | meervoud | kemel |
| kemeltje | verkleinwoord | kemel |
| kemeltjes | verkleinwoord meervoud | kemel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kemel zijn vastgelegd.