instigator
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die instigeert (aanzet geeft tot iets)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| instigatoren | meervoud |
| instigators | meervoud |
| instigatortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| instigatortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van instigeren met het achtervoegsel -ator
Woordfamilie van instigator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| instigatoren | meervoud | instigator |
| instigators | meervoud | instigator |
| instigatortje | verkleinwoord | instigator |
| instigatortjes | verkleinwoord meervoud | instigator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van instigator zijn vastgelegd.