instigatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- aandrijving, aansporing
- op ~ van: aangespoord door
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| instigaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘aandrijving’ voor het eerst aangetroffen in 1524
Woordfamilie van instigatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| instigaties | meervoud | instigatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van instigatie zijn vastgelegd.