huistelefoon
zelfstandig naamwoordBetekenis
- telefooninstallatie die communicatie tussen verschillende vertrekken van een gebouw verzorgt
- intercom
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| huistelefoons | meervoud |
| huistelefoontje | verkleinwoord, enkelvoud |
| huistelefoontjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van huis en telefoon
Woordfamilie van huistelefoon
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| huistelefoons | meervoud | huistelefoon |
| huistelefoontje | verkleinwoord | huistelefoon |
| huistelefoontjes | verkleinwoord meervoud | huistelefoon |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van huistelefoon zijn vastgelegd.