horloge
zelfstandig naamwoord hɔrˈloʒəBetekenis
- een draagbaar voorwerp waarop de tijd kan worden afgelezen
- uurwerk, torenklok
Hoe spreek je horloge uit?
/hɔrˈloʒə/
Horloge bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| l | land |
| o | boot |
| ʒ | journaal |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| horloges | meervoud |
| horlogetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| horlogetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zakuurwerk, polshorloge’ voor het eerst aangetroffen in 1688
Woordfamilie van horloge
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| horloges | meervoud | horloge |
| horlogetje | verkleinwoord | horloge |
| horlogetjes | verkleinwoord meervoud | horloge |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van horloge zijn vastgelegd.