heining
zelfstandig naamwoordBetekenis
- schutting of haag om stukken grond van elkaar af te scheiden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| heiningen | meervoud |
| heininkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| heininkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘schutting’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1401
Woordfamilie van heining
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| heiningen | meervoud | heining |
| heininkje | verkleinwoord | heining |
| heininkjes | verkleinwoord meervoud | heining |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van heining zijn vastgelegd.