habitus
zelfstandig naamwoord ˈhabitʏsBetekenis
- gewone uiterlijke gedaante, houding of gedrag bij mens, plant en dier
Hoe spreek je habitus uit?
/ˈhabitʏs/
Habitus bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| a | maan |
| b | bak |
| i | riet |
| t | tak |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- gewone uiterlijke gedaante, houding of gedrag bij mens, plant en dier #meervoud van het zelfstandig naamwoord habitus
Herkomst
van Latijn habitus zn , in de betekenis van ‘uiterlijke gedaante’ aangetroffen vanaf 1803