usance
zelfstandig naamwoordBetekenis
- gebruik, gewoonte, habitus
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| usanceje | verkleinwoord, enkelvoud |
| usancejes | verkleinwoord, meervoud |
| usances | meervoud |
| usancetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| usancetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gewoonte’ voor het eerst aangetroffen in 1483
Woordfamilie van usance
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| usanceje | verkleinwoord | usance |
| usancejes | verkleinwoord meervoud | usance |
| usances | meervoud | usance |
| usancetje | verkleinwoord | usance |
| usancetjes | verkleinwoord meervoud | usance |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van usance zijn vastgelegd.