grondbeginsel
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een beginsel dat als regel wordt aangenomen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| grondbeginselen | meervoud |
| grondbeginsels | meervoud |
| grondbeginseltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| grondbeginseltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van grond en beginsel
Woordfamilie van grondbeginsel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| grondbeginselen | meervoud | grondbeginsel |
| grondbeginsels | meervoud | grondbeginsel |
| grondbeginseltje | verkleinwoord | grondbeginsel |
| grondbeginseltjes | verkleinwoord meervoud | grondbeginsel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van grondbeginsel zijn vastgelegd.