grimeur
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die grimeert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| grimeurs | meervoud |
| grimeurtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| grimeurtjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘die grimeert’ voor het eerst aangetroffen in 1898
Woordfamilie van grimeur
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| grimeurs | meervoud | grimeur |
| grimeurtje | verkleinwoord | grimeur |
| grimeurtjes | verkleinwoord meervoud | grimeur |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van grimeur zijn vastgelegd.