genitief-s
zelfstandig naamwoord ˌɣeniˈtifɛsBetekenis
- sisklank die in de bezitsvorm aan het eind van een zelfstandig naamwoord wordt toegevoegd
Hoe spreek je genitief-s uit?
/ˌxeniˈtifɛs/
Genitief-s bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| e | veel |
| n | nek |
| i | riet |
| t | tak |
| f | fiets |
| ɛ | bed |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| genitief-s'en | meervoud |
| genitief-s'je | verkleinwoord, enkelvoud |
| genitief-s'jes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van genitief zn en s zn , geschreven met een koppelteken volgens spellingregel 6.G
Woordfamilie van genitief-s
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| genitief-s'en | meervoud | genitief-s |
| genitief-s'je | verkleinwoord | genitief-s |
| genitief-s'jes | verkleinwoord meervoud | genitief-s |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van genitief-s zijn vastgelegd.