genius
zelfstandig naamwoordBetekenis
- beschermgeest
- genialiteit; de zeer grote intelligentie van iemand
- genie; iemand die buitengewoon slim is of die ergens uitzonderlijk goed in is
- genialita
- idiot
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| genii | meervoud |
| geniusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| geniusjes | verkleinwoord, meervoud |
| geniën | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘beschermgeest’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1597
Woordfamilie van genius
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| genii | meervoud | genius |
| geniusje | verkleinwoord | genius |
| geniusjes | verkleinwoord meervoud | genius |
| geniën | meervoud | genius |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van genius zijn vastgelegd.