folie
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈfoliBetekenis
- dun en buigzaam vel van een metaal of kunststof
- dwaasheid, gekheid
- dwaasheid, idiotie; dom gedrag
- fout, vergissing, een onverstandig idee
- wond, letsel, pijnlijkheid
- ontucht; seksueel wangedrag of ongepastheid
- woede, felheid; gebrek van gezond verstand
- zekere specerij
- (sinds 1573) het gedroogde omhulsel van de muskaatnoot, ,
Hoe spreek je folie uit?
/ˈfoli/
Folie bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| f | fiets |
| o | boot |
| l | land |
| i | riet |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| (foliën) | meervoud |
| folies | meervoud |
| folietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| folietjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van foliën
- gebiedende wijs van foliën
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van foliën
Vervoeging van folie
foliehele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit Duits Folie ‘dun blad van metaal of ander materiaal’ (uit Latijn folia o mv “bladen”), 16e eeuw.
Woordfamilie van folie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| folies | meervoud | folie |
| folietje | verkleinwoord | folie |
| folietjes | verkleinwoord meervoud | folie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van folie zijn vastgelegd.