f
zelfstandig naamwoord ˈɛfBetekenis
- de zesde letter van het Latijnse alfabet.
- voorvoegsel voor femto-, 10-15
- symbool voor de grootheid frequentie
- de zesde letter van het alfabet
- de zesde toon van de chromatische, en de vierde toon van de diatonische toonladder
- afkorting van “f-mineur”
- aanduiding voor forte, krachtig, luid van toon
- afkorting van “florijn”
- de muziektoon ”f”
Hoe spreek je f uit?
/ˈɛf/
F bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɛ | bed |
| f | fiets |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- aanduiding voor "forte", krachtig, luid van toon abbreviation
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| [2] Kleine letter “” bij: de toon “”, “ kleine terts” en “-mineur,” hoofdletter bij “grote terts” en “majeur" | |
| f'en | meervoud |
| f'je | verkleinwoord, enkelvoud |
| f'jes | verkleinwoord, meervoud |
| f's | meervoud |
Woordfamilie van f
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| f'en | meervoud | f |
| f'je | verkleinwoord | f |
| f'jes | verkleinwoord meervoud | f |
| f's | meervoud | f |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van f zijn vastgelegd.