evident
bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- zeer duidelijk, klaarblijkelijk, in 't oog springend
- klaarblijkelijk
- overduidelijk
Verbuiging en vervoeging (bijvoeglijk naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| evidente | verbogen, stellende trap |
| evidenter | onverbogen, vergrotende trap |
| evidentere | verbogen, vergrotende trap |
| evidenters | partitief, vergrotende trap |
| evidents | partitief, stellende trap |
| evidentst | onverbogen, overtreffende trap |
| evidentste | verbogen, overtreffende trap |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘zonneklaar’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1503
Woordfamilie van evident
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| evidente | verbogen vorm | evident |
| evidenter | vergrotende trap | evident |
| evidentere | verbogen vergrotende trap | evident |
| evidenters | partitieve vergrotende trap | evident |
| evidents | partitive, positive | evident |
| evidentst | uninflected, superlative | evident |
| evidentste | inflected, superlative | evident |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van evident zijn vastgelegd.