evocatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- de oproeping (van gevoelens en/of beelden)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| evocaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘het voor de geest roepen’ voor het eerst aangetroffen in 1650
Woordfamilie van evocatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| evocaties | meervoud | evocatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van evocatie zijn vastgelegd.