epistel
zelfstandig naamwoord e'pɪstəlBetekenis
- een (formeel|formele) brief, een zendbrief
- een deel van de mis dat vooraf gaat aan het evangelie
Hoe spreek je epistel uit?
/eˈpɪstəl/
Epistel bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| e | veel |
| p | pak |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| t | tak |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een (formele) brief, een zendbrief
- een deel van de mis dat voorafgaat aan het evangelie
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| epistels | meervoud |
| episteltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| episteltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘brief’ voor het eerst aangetroffen in 1240
Woordfamilie van epistel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| epistels | meervoud | epistel |
| episteltje | verkleinwoord | epistel |
| episteltjes | verkleinwoord meervoud | epistel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van epistel zijn vastgelegd.