duivel
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈdœyvəlBetekenis
- de personificatie van het kwaad
Hoe spreek je duivel uit?
/ˈdœyvəl/
Duivel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| œy | huis |
| v | vis |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- kwaadaardig persoon figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| duivelen | meervoud |
| duivels | meervoud |
| duiveltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| duiveltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van duivelen
- gebiedende wijs van duivelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van duivelen
Vervoeging van duivel
duivelhele werkwoord
Herkomst
via Latijn diabolus van Hellenistisch Oudgrieks διάβολος (diábolos) "lasteraar" in de betekenis van ‘het kwaad als persoon’ voor het eerst aangetroffen in 776
Woordfamilie van duivel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| duiveltje | verkleinwoord | duivel |
| duiveltjes | verkleinwoord meervoud | duivel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van duivel zijn vastgelegd.