duivels
tussenwerpsel, bijvoeglijk naamwoord, bijwoord, zelfstandig naamwoord ˈdœyvəlsBetekenis
- een uitroep van verbazing
- als een duivel
- vervloekt.
- boos, ongeduldig
- In hoge mate
Hoe spreek je duivels uit?
/ˈdœyvəls/
Duivels bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| œy | huis |
| v | vis |
| ə | de |
| l | land |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
tussenwerpsel
- een uitroep van frustratie, ontsteltenis en/of verbazing vulgar
bijvoeglijk naamwoord
- vermaledijd, vervloekt
- boos of geërgerd/ gefrustreerd
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord duivel
Herkomst
Afgeleid van duivel met het achtervoegsel -s
Woordfamilie van duivels
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| duivelse | woordvorm | duivels |
| duivelser | woordvorm | duivels |
| duivelsere | woordvorm | duivels |
| duivelsers | woordvorm | duivels |
| duivelst | woordvorm | duivels |
| duivelste | woordvorm | duivels |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van duivels zijn vastgelegd.