duikeling

een grote val naar beneden

duikeling

zelfstandig naamwoord

Betekenis

een grote val naar beneden
draaiende val

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
duikelingen	meervoud
duikelingetje	verkleinwoord, enkelvoud
duikelingetjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

Naamwoord van handeling van duikelen met het achtervoegsel -ing

Woordfamilie van duikeling

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
duikelingen	meervoud	duikeling
duikelingetje	verkleinwoord	duikeling
duikelingetjes	verkleinwoord meervoud	duikeling

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van duikeling zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over duikeling

Wat is de betekenis van duikeling?

Duikeling is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: een grote val naar beneden. In totaal staan er 2 betekenissen.

Wat is het meervoud van duikeling?

Van duikeling geldt: het meervoud is duikelingen. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van duikeling?

De verkleinvorm van duikeling is duikelingetje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is duikelingetjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord duikeling is 19 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

D 2
U 4
I 1
K 3
E 1
L 3
I 1
N 1
G 3
19 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

duikeling levert met Wordfeud minimaal 19 en maximaal 75 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

D 2
U 2
I 2
K 3
E 1
L 3
I 2
N 1
G 3
19 zonder bonus
75 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (K) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

duikeling in het kort

duikeling staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Hierboven vind je 2 betekenissen, met daarbij de bijbehorende woordsoort. Van duikeling staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort duikeling bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.