discuswerpen

een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen

discuswerpen is meer dan één woord

discuswerpen zelfstandig naamwoord een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen discuswerpen werkwoord met een discus werpen

discuswerpen

zelfstandig naamwoord, werkwoord

Betekenis

een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen
met een discus werpen

Vervoeging van discuswerpen

discuswerpenhele werkwoord

Herkomst

samenstelling van discus en werpen

Woordfamilie van discuswerpen

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
discusgeworpen	woordvorm	discuswerpen
discuswerp	woordvorm	discuswerpen
discuswerpend	woordvorm	discuswerpen
discuswerpende	woordvorm	discuswerpen

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van discuswerpen zijn vastgelegd.

Verwante woorden

Veelgestelde vragen over discuswerpen

Wat is de betekenis van discuswerpen?

Discuswerpen is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: een atletiekdiscipline waarbij men een discus zo ver mogelijk probeert te werpen. In totaal staan er 2 betekenissen.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord discuswerpen is 29 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

D 2
I 1
S 2
C 5
U 4
S 2
W 5
E 1
R 2
P 3
E 1
N 1
29 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

discuswerpen levert met Wordfeud minimaal 29 en maximaal 117 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

D 2
I 2
S 2
C 5
U 2
S 2
W 5
E 1
R 2
P 4
E 1
N 1
29 zonder bonus
117 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (C) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

discuswerpen in het kort

discuswerpen is zowel zelfstandig naamwoord als werkwoord. Wat het is, hangt af van de zin. Hierboven vind je 2 betekenissen, met daarbij de bijbehorende woordsoort. Daarnaast hoort discuswerpen bij een woordfamilie van 4 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.