diagnose
zelfstandig naamwoord ˌdijaˈɣnozəBetekenis
- vaststelling van een ziekte
- vaststelling (van de oorzaak van een probleem)
Hoe spreek je diagnose uit?
/ˌdijaˈxnozə/
Diagnose bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| i | riet |
| j | ja |
| a | maan |
| x | acht |
| n | nek |
| o | boot |
| z | zon |
| ə | de |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| diagnosen | meervoud |
| diagnoses | meervoud |
| diagnosetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| diagnosetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘beschrijving van aandoening’ voor het eerst aangetroffen in 1857
Woordfamilie van diagnose
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| diagnosen | meervoud | diagnose |
| diagnoses | meervoud | diagnose |
| diagnosetje | verkleinwoord | diagnose |
| diagnosetjes | verkleinwoord meervoud | diagnose |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van diagnose zijn vastgelegd.