deugniet
zelfstandig naamwoord ˈdøxnitBetekenis
- een ondeugend kind
Hoe spreek je deugniet uit?
/ˈdøxnit/
Deugniet bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| d | dak |
| ø | deur |
| x | acht |
| n | nek |
| i | riet |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- ondeugend kind ironic
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| deugnieten | meervoud |
| deugnietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| deugnietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘iemand die niet deugt, ondeugend kind’ voor het eerst aangetroffen in 1564
Woordfamilie van deugniet
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| deugnieten | meervoud | deugniet |
| deugnietje | verkleinwoord | deugniet |
| deugnietjes | verkleinwoord meervoud | deugniet |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van deugniet zijn vastgelegd.