crisis
zelfstandig naamwoord ˈkrizɪsBetekenis
- een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel ernstig verstoord raakt
- beslissend stadium in een ernstige ziekte
- periode van economische teruggang
Hoe spreek je crisis uit?
/ˈkrizɪs/
Crisis bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| r | rood |
| i | riet |
| z | zon |
| ɪ | pit |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- een zware noodsituatie waarbij het functioneren van een stelsel ernstig verstoord raakt maar die in principe van voorbijgaande aard zou moeten zijn
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| crises | meervoud |
| crisisje | verkleinwoord, enkelvoud |
| crisisjes | verkleinwoord, meervoud |
| crisissen | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘keerpunt’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1763
Woordfamilie van crisis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| crises | meervoud | crisis |
| crisisje | verkleinwoord | crisis |
| crisisjes | verkleinwoord meervoud | crisis |
| crisissen | meervoud | crisis |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van crisis zijn vastgelegd.