conjunct
zelfstandig naamwoord, bijvoeglijk naamwoord kɔˈɲʏŋktBetekenis
- nevengeschikte woordgroep
- samengevoegd
Hoe spreek je conjunct uit?
/kɔˈnjʏŋkt/
Conjunct bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| j | ja |
| ʏ | put |
| ŋ | ding |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| conjuncten | meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Latijnse iunctio ?? met het voorvoegsel con-
Woordfamilie van conjunct
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| conjuncte | woordvorm | conjunct |
| conjuncten | meervoud | conjunct |
| conjuncts | woordvorm | conjunct |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van conjunct zijn vastgelegd.