conflict
zelfstandig naamwoord kɔˈɱflɪktBetekenis
- meningsverschil, botsing tussen partijen die onverzoenlijke doelstellingen nastreven
- onverenigbaarheid (vgl. bewerkingsconflict)
Hoe spreek je conflict uit?
/kɔˈmflɪkt/
Conflict bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de tweede.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɔ | bot |
| m | maan |
| f | fiets |
| l | land |
| ɪ | pit |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| conflicten | meervoud |
| conflictje | verkleinwoord, enkelvoud |
| conflictjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Van Latijn conflicteren. In de betekenis van ‘onenigheid’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1658
Woordfamilie van conflict
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| conflicten | meervoud | conflict |
| conflictje | verkleinwoord | conflict |
| conflictjes | verkleinwoord meervoud | conflict |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van conflict zijn vastgelegd.