clark
zelfstandig naamwoord ˈklɑrᵊkBetekenis
- (België) voertuig met een hefinrichting in de vorm van een tweetandige vork die beladen pallets kan optillen en vervoeren
Hoe spreek je clark uit?
/ˈklɑrək/
Clark bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| ɑ | bad |
| r | rood |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- voertuig met een hefinrichting in de vorm van een tweetandige vork die beladen pallets kan optillen en vervoeren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| clarkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| clarkjes | verkleinwoord, meervoud |
| clarks | meervoud |
Herkomst
eponiem van Engels Clark en , de achternaam van Eugene B. Clark, de oprichter van het naar hem genoemde bedrijf dat na de Eerste Wereldoorlog een van de eerste vorkheftrucks ontwikkelde
Woordfamilie van clark
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| clarkje | verkleinwoord | clark |
| clarkjes | verkleinwoord meervoud | clark |
| clarks | meervoud | clark |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van clark zijn vastgelegd.